dinsdag 30 september 2014

ODE AAN SEPTEMBER

De laatste dag van september ga ik nog even de foto,s bij langs. Als ode aan een prachtige maand heb ik een selectie gemaakt. Een maand van een midsummer/herfst waarbij de zon scheen, het lekker warm was, nog veel buiten gezeten, onder de appelbomen, de jonge kippen zien groot worden, rijke oogst plukken in de boomgaard, appelsap maken, appelchips maken, courgette,s oogsten en inmaken....... de zwaluwen die zich verzamelen, bloemen die veranderen in zaaddozen, het terugtrekken van de kleur, optrekkende nevel, rozenbottels aan kale takken, de laatste groente oogsten, zoveel rijkdom en geluksmomenten in een maand.




maandag 29 september 2014

VOETTOCHT(je) DOOR HET FRIESE WOUD.

 
Tussen al het watergeweld in Nederlands watersportprovincie nummer één springen ze niet meteen in het oog. Maar ook Friesland heeft bossen. Koninklijke bossen zelfs.

Voor koninklijke bossen hoef je niet bij Apeldoorn of De Vuursche te zijn, ook Friesland heeft koninklijk groen: Oranjewoud. Dit koninklijke bos ligt ten oosten van Heerenveen (bijnaam ‘het Friese Haagje’). Tot halverwege de 17e eeuw heette dit bosgebied ’t Wold. Toen Albertine Agnes van Oranje, weduwe van stadhouder Willem Frederik van Nassau, hier in 1676 een zomerslot liet bouwen, veranderde de naam in Oranjewoud.

Na onze kop koffie bij de Oranjerie op het landgoed van Oranjestein, de stilte van het "woud" opgezocht. Voor Storm was het heerlijk om even te kunnen rennen en zijn geliefde stokken te verzamelen. Ze kunnen niet groot genoeg zijn. Laatst heeft hij in een keer 7 stokken tegelijk  in zijn bek genomen, meer wil echt niet, want hier heeft hij heel veel moeite voor moeten doen. Voor mij was het een klein oefenrondje vanwege een knieoperatie. 

Het is heerlijk om nu de geuren te kunnen opsnuiven, van de boslucht vermengd met de geur van gezaagd hout. Een heerlijke en denk ik gezonde melange, gratis en voor niets. Op dit moment is het licht zo mooi, de natuur trekt zich nu terug, licht is iets meer in nevelen gehuld en de natuur bezit al veel vergrijsde tinten , oker en purper.  Ik heb dan heel snel een Alice in wonderland gevoel. Een sprookje waar je even mag vertoeven, even aan mag ruiken, en even in rond mag dolen. Dat is het cadeautje van een zonnige herfstzondag die ik de hele week nog mee kan nemen in mijn hoofd.







 









zondag 28 september 2014

TERRASJE PIKKEN IN STIJL






Deze omgeving, de Friese Wouden telt vele landgoederen. Afgelopen donderdag hebben we zelfs gedineerd met Landschapsbeheer in de Oranjerie van Oranjestein.

Oranjestein is een particuliere buitenplaats van circa 28 ha in het Parkgebied Oranjewoud  in de buurt van Heerenveen. 
Oranjestein is de voormalige rentmeesterswoning van het landgoed Oranjewoud van de Friese Nassaus (Chic hè) In 1820 werd de woning gekocht door de koopman Pieter Cats, die het huis ingrijpend liet verbouwen. Spoedig daarna werd bij het huis een landschapspark aangelegd door de tuinarchitect Lucas Pieter Roodbaard (1782-1851). Roodbaard introduceerde in Nederland een nieuwe stijl van parkaanleg. Hij brak met de traditie van de aanleg van rechtlijnige, mathematische geconstrueerde tuinen.
De tuinen en parken van Roodbaard worden gekenmerkt door het gebruik van slingerpaden en niervormige vijvers in een geaccidenteerd terrein.
De schoonzoon van Pieter Cats, Johannes Bieruma Oosting, diens zoon Jan en kleinzoon Johan breidden het park verder uit. Ook de woning werd enige keren ingrijpend verbouwd. De huidige eigenaar, de familie De Beaufort-Van Sminia, bewoont het landgoed in de zomermaanden. Ook in 2007 vond er weer een omvangrijke renovatie van de woning plaats. Nog steeds worden er renovaties en onderhoudsklussen verricht, dit jaar was het park gesloten. De vijverpartijen worden totaal gerenoveerd, inclusief een stenen brug, welke ook als ijskelder fungeert. Donderdag was het een bijzondere dag, wij hebben nog wel een rondleiding/wandeling gemaakt door dit prachtige landschapspark. En dat niet alleen, maar ook mevrouw De Beaufort was aanwezig bij het diner en ze heeft heel geanimeerd verteld over het wonen op een locatie als Oranjestein. Dat heeft ons doen besluiten om zeker nog eens terug te gaan. Het licht was niet goed om te fotograferen en bovendien neem je je fototoestel niet mee naar een diner, zeker niet in aanwezigheid van mevrouw zelf.



Een prachtige zonnige "ZON"dag. Een uitgelezen dag om het bos in te trekken, de geur van het hout, het groen, de bosgrond op te snuiven. Maar ook een mooie dag om onze wens om terug te keren naar Oranjestein maar gelijk in te willigen. Storm in de auto en zo zijn we gedrieën vertrokken, incl. fototoestel.


De Oranjerie van Oranjestein was nog open, er was zelfs muziekmiddag, acapella, in het Fries en de akoestiek was geweldig. Buiten hebben we heerlijk gezeten, genietend van de omgeving, het concert en koffie en cake. Zelfs Storm kreeg door dat het een gebied is waar je je zeker keurig hoort te gedragen en hij heeft woord (blaf) gehouden. Je kijkt je ogen uit, een muurkas, witte pauwen, een glazen vaasje met wilde blauwe korenbloemen, vele bankjes, de oude potten op muurtjes, het licht, de kleur en zelfs boompjes met citroenen, dat is gewoon verblijven op stand.  En ik....... Ik heb mij uitgeleefd met mijn fototoestel om een beetje de deftige sfeer van weleer vast te leggen.


















zaterdag 27 september 2014

WELKOM HEERLIJKE HERFST

Wat een prachtige herfstdag. Ochtenddauw, en optrekkende nevel, een doorkomende zon, dat was een ochtend met een belofte. De zon brak al snel door, heerlijk om een klein wandelingetje over je eigen erf te maken. De mais staat hier nog op de velden, nog even en dan hebben we weer een enorme einder en zicht op de reeën. Maar vooralsnog hebben we een prachtige beschutting en in de herfst verkleurd mais naar beige purper, wat een prachtig gezicht is.


Het rondje over eigen erf is ook noodzaak, Storm loopt mee en je moet snel zijn want het is een prima jachthond. De geur van gevallen noten heeft hij al snel opgesnoven en dan wordt het een wedstrijd, wie het eerst de gevallen noten opraapt. Storm weet de noten te kraken en alleen de noot te eten, dat is zo slim, een levende notenkraker is het.  Niet voor niets hangen hier de manden in de bomen, zowel voor de appels als voor de noten, of Storm heeft de oogst te pakken, onze slimme speurneus van een labrador, of de kippen weten de oogst aan te pikken.
De oogst van de walnotenbomen is gigantisch, en wie weet kunnen we nu wat walnotenolie laten persen van onze eigen bomen. Dat zou wel heel bijzonder zijn.


De groententuin staat op dit moment te wachten op een grote schoonmaakbeurt. Opruimen, de laatste oogst binnenhalen en ik wil proberen de snijbiet in de koude kas verder te laten overwinteren. Zo af en toe hebben we dan in de winter tog nog wat verse oogst. De kolen, die komen nooit onbeschadigd uit de tuin, hier is Storm of zijn de kippen niet de boosdoener. Nee dat kleine schattige witte koolwitje, die vreet toch altijd aardig mee, maar goed er is genoeg wintervoorraad over, net als de groene en de purperen boerenkool. Lekker dat we nog wat in het verschiet hebben.



Het is niet altijd werken hier in de tuin, vanmiddag inderdaad uitgebreid cappucino gedronken en een glaasje wijn, samen met een vriendin die even langskwam. En in de tuin is altijd wel een prachtige zonnige plek te vinden om lang te genieten van deze zonnige herfstdag. Heerlijk dat dit ook bij het landleven hoort.

donderdag 25 september 2014

CAPPUCCINO IN DE BOOMGAARD




De herfst begint een beetje zijn kleur te laten zien in de tuin, uitgebloeide bloemknoppen, her en daar nog een paar lupines welke dapper doorbloeien, vaste geraniums en asters voor een verfstreek rose en een wolk blauw in de tuin. De witte hortensia,s blijven overvloedig doorbloeien. Op de tafels staan de potten nog vol in bloei en pompoenen zijn toch echt de tekenen van de herfst.

Een mooi stilleven op de tafels en als het dan dit weekend wat warmer weer wordt, dan kunnen we wellicht genieten van een glas verse muntthee onder de appelbomen en een kop cappuccino in de namiddag aan die lange tafel in de boomgaard en de laatste zon nog even laten schijnen op onze gezichten.




woensdag 24 september 2014

OVERVLOED AAN DE WEG

De boomgaard levert al een aantal jaren zoveel appels en peren op dat wij jaarlijks een oude kar bij de weg zetten, gevuld met kisten biologische appels en peren. En behalve de verwerking van het fruit op allerlei manieren voor eigen gebruik, organiseren we jaarlijks ook een tweetal appelpluk dagen. Maar dan nog hebben we veel fruit over. Dus zetten we ook tegen de tijd dat het fruit rijp is de oude kar buiten gevuld met appels, peren en flessen appelsap die voor de liefhebber te koop staan. En soms heb je leuke praatjes op het erf, zoals ook deze week. Een meneer kwam 2 kilo,s zoete appeltjes halen, en die hebben we. De zoete kroon, een oud ras en de boom levert een rijkdom van deze lekkere zoete appeltjes, die je eigenlijk niet tegen komt in de kistjes bij de groenteboer. Lisanne mijn kleindochter zou mij even helpen en weegt de appels af. We vonden het wel een beetje weinig, dus nog even nagewogen, wat bleek......  Lisanne zag de 1.2 kilo voor 2 kilo aan, tenslotte staat er dan toch een 2 op dacht ze van 2 kilo. Even goed uitgelegd dat de grote getallen op de weegschaal de kilo,s aangeven. Dat het goede leermomenten voor kinderen zijn, dat blijkt. Nu weet ze het goed, leert snel en weet vakkundig de zakken te vullen. De meneer vertelde dat hij de 2 kilo zoete appeltjes voor een recept nodig was, en weet je wat ik zo jammer vind? Dat ik niet even door heb gevraagd naar het recept.  Deze lekkere handel, dat is ook wat bij het landleven hoort.


dinsdag 23 september 2014

DE RIJKDOM VAN DE BOOMGAARD


De boomgaard is 17 jaar geleden met liefde aangeplant. In samenwerking met Landschapsbeheer Friesland zijn zorgvuldig hoogstam - fruitbomen uitgezocht en geplant. Och wat waren we blij met toen nog een stam als een stokje en drie kleine vertakkingen. Het gevoel dat het zou uitgroeien tot een heuse boomgaard. Om de boomgaard hebben we ook een traditionele meidoorn haag aangeplant. Het geeft structuur aan de tuin en een mooie duidelijke indeling. De eerste jaren hebben we steeds veel gesnoeid, want hoe gek het ook klinkt, snoeien doet groeien. Ondertussen hadden we ook een snoeicursus voor fruitbomen gevolgd, dat is altijd handig om de juiste takken te snoeien.

Soms hebben we een nieuwe boom aangeplant omdat de geplante boom niet wou aarden, zo gaat dat soms. En ondertussen droomde ik verder, nl. om later de appels te kunnen schillen onder de schaduw van de bomen.........







De afgekeurde appels met rottende plekken verzamelen we in de boomgaard in kistjes, een tafel vol voor de kippen en vlinders, hebben ze hun eigen biologische eettafel.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...